Storythai

ไม่รู้ทำไมมีวันนี้ แต่ นะ ในที่สุดมันก็มาถึง ทาด๊า

เคยบอกว่าจะไม่ปิด แต่ว่าในเมื่อไดผิดสัญญากับเค้า เค้าก้ะถือว่เค้าไม่ผิด

เค้าไม่มีโฟโต้ช็อป ไม่ได้แตะต้องมานานแล้วด้วย ก็เห็นอยู่ ธีมเก่าก็ยืมชาวบ้านใช้

อาจจะไปอัพเสปซเป็นครั้งคราว แล้วก็อาจจะเปิดให้คนเข้ามากขึ้น

hi5 จะให้ทำก็ได้นะ แต่ มันไม่ใช่อ่า -0- ถ้าทำก็คงเป็นเพราะว่า ทุกคนแม่ง อยู่ในนั้น

ไม่เหมือนได เงียบค่ด  

ตอนนี้ สบายดี  รู้สึกเสียดายที่ไม่ได้อัพไว้ว่าเกิดไรขึ้นบ้าง เวลามันผ่านไปเร็ว

ยิ่งอยู่ยิ่งธรรมดา ที่ที่เคยคิดว่าเหมือนนรก ตอนนี้ มันก็ไม่ใช่

แต่ก็ไม่ได้ตื่นไปหามันอย่างมีความสุข ตื่นไปแบบ เพื่อให้วันๆจบไป เฉยเฉย ขึ้นทุกวัน 

ที่เคยกลุ้มใจ ตอนนี้ก็ไม่ค่อยแคร์

เพี๊ยงงงงง ขอให้อนาคตเราดีๆ เครื่องคิดเลข,เครื่องคิดเลขกราฟ,คอนแทค,บู๊ท+เพิร์ม(wth?!),ใยบวบ,

ผ่าตัด,แล็บท๊อป,ที่ติดส้นเท้า(เจ็บชิบ),ประเทศไทย,ยูบีซี O[]O"!! ,ผอม,ทุกคนในครอบครัวมีความสุข

+สุขภาพดี,เพื่อนไม่ลืม,รู้จักพูมไปนานๆ,ความมั่นใจ,เก่งอังกฤษ,งานปิดเทอมตังค์เยอะๆ, สาธุ๊

พีคนสุดท้าย มาทันเวลาพอดี คือทุกรูปเหมือนกันหมดเลยนะ แต่แสงต่างกัน

อันที่สามแอบสวยสุด  = = แหะ

กว่างานจะเสร็จ เราก็ห่างกันไปอีกตั้งหลายคืบ เน๊อะอิเพื่อนทั้งหลาย

เค้ายอมรับความจริงละ ไม่มีอะไรเหมือนเดิม แต่เอาเหอะ มีไรคุยกันได้

เค้าอยู่แถวนี้แหละ   อยากได้ความคิดเห็น ถาม  ตอบแล้วไม่ชอบใจก้ะอีกเรื่อง

ไปน๊า ขอบคุณค่ะไดอารี่ ^^ ขอโทษด้วยค่ะ บางทีไม่ค่อยสุภาพ เหะๆ